Sprzedaż na raty

Podobnie jak w Kodeksie handlowym (art. 555-567), również w Kodeksie cywilnym (art. 583-588) uregulowana została sprzedaż na raty. Regulacja ta odbiega jednakże sposób dość istotny od regulacji zawartej w Kodeksie handlowym. W rozumieniu Kodeksu cywilnego sprzedażą na raty jest bowiem tylko taka sprzedaż, która spełnia następujące przesłanki:
a) sprzedawca dokonuje sprzedaży w zakresie działalności przedsiębiorstwa; w KH chodziło o kupca (art. 555 § 1 KH);
b)    przedmiotem sprzedaży jest tylko rzecz ruchoma;
c)    kupującym może być tylko osoba fizyczna (w KH brak było takiego ograniczenia);
d)    rzecz ma być wydana kupującemu przed całkowitym zapłaceniem ceny;
e)    cena jest płatna w określonych ratach; kupujący może spłacić raty przed terminem płatności (art. 585 KC).
W regulacji odnośnie do sprzedaży na raty, w przeciwieństwie do regulacji  sprzedaży na zasadach ogólnych, zaostrzono wymagania co do realizacji uprawnień z rękojmi (art. 584 § 2 KC), zaś art. 584 § 1 KC stanowi, że przepisy odnośnie do odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu rękojmi za wady rzeczy sprzedanej nie mogą być wolą stron ani wyłączone, ani ograniczone (ius cogens), chyba że co innego wynikałoby z przepisów szczególnych.
Zgodnie z art. 588 § 1 KC przepisy odnośnie do sprzedaży na raty stosuje   się także (ale odpowiednio) w wypadku, gdy rzecz ruchoma zostaje sprzedana osobie fizycznej korzystającej z kredytu udzielonego w tym celu przez bank, jeśli kredyt ma być spłacony ratami, a rzecz została wydana kupującemu przed całkowitą spłatą kredytu.
Sprzedaż na raty nie wymaga w zasadzie zachowania przez strony formy   szczególnej. Forma taka (forma pisemna) wymagana jest jedynie wtedy, gdy zastrzeżono natychmiastową wymagalność nie uiszczonej ceny (art. 586 § 1 KC), w braku takiej formy zastrzeżenie, o którym mowa, nie jest skuteczne (por. art. 73 KC).